In Laughlin blijven we maar 1 nachtje. Dus veel tijd om rond te kijken hebben we niet. Met weer een ontbijtje van Starbucks in de hand heb ik nog wel een blik kunnen werpen op the Colorado River, waar het hotel direct aan ligt. Deze rivier is enorm lang en stroomt oa door de Grand Canyon.

IMG_6301

Onderweg maken we een stop in een dorpje aan de Route 66. In dit dorpje woont Angel Delgadillo, een barber van inmiddels 88 jaar oud. Angel heeft zich jaren lang hard gemaakt voor het behoud van (een deel van) route 66. De beruchte route is namelijk niet meer in gebruik als hoofdroute tussen Oost en West Amerika. Hiervoor in de plaats is interstate 40 gekomen.

Angel heeft nog steeds zijn barbershop, en zit daar nog regelmatig op de stoel om toeristen te ontvangen en op de foto te gaan. Het is nu dus vooral een toeristische trekpleister met winkeltjes vol souveniertjes. Hier heb ik snel een rugtas kunnen scoren! Want een hele dag sjouwen met een cameratas is op zo’n reis toch niet heel handig.

Helikopter

Next stop; the airport voor onze helikoptervlucht.
We konden kiezen tussen een vlucht van 25 of 45 minuten. En ik ben zo blij dat ik die van 45 heb gekozen! Wat een prachtige ervaring!

Nog ff n stapje terug: omdat een helikopter natuurlijk goed in balans moet zijn, word je eerst gewogen en daarna ingedeeld in een groep waar je het beste bij past. Ik mocht rond 4pm met mijn groepje van 1 piloot en 4 mede-reizigers (MC, M, D en E) de heli in.

Als iedereen vast zit, stijg je op en vlieg je eerst een stukje over het bos. Ook al prachtig om te zien. Vlak voor de overgang van het bos naar de Canyon wordt de muziek van de koptelefoon uitgezet en volgt een tadaaaaaaaa muziekje zodra je de rand over gaat. Het past echt per-fect bij dat moment. Zo immens groot, diep, breed en prachtig uitzicht heb je dan! Ik kreeg er wel even een brok van in mijn keel. Je voelt je dan echt heel klein als mens.

IMG_6317

Het is moeilijk te beschrijven en vast te leggen op camera hoe mooi het daar is. Je moet er zijn geweest om het te voelen. Staat dit nog niet op je bucket list? Pak dan ff snel een pen en zet t er zsm op! Want dit moet je echt meemaken.

Nadat alle groepen zijn geweest en vol enthousiasme terug zijn, vertrekken we richting Flagstaff waar ons hotel is.

Outback

Deze avond eten we met de hele groep in restaurant Outback, dat redelijk dicht bij ons hotel in de buurt ligt. Ondanks de vele hotels in de straat en dat er regelmatig busladingen toeristen komen, is dit restaurant niet berekend op grote groepen mensen. Onze reisleidster Nathalie had van te voren al een tafel gereserveerd om 7pm. Deze was bij aankomst nog niet klaar en we moesten even wachten. Uiteindelijk konden wij rond 7.45 naar binnen. Wel kregen we allemaal netjes een drankje tijdens het wachten.

Eenmaal binnen bleek dat er geen tafel was waar wij allemaal aan konden zitten en werden we verdeeld over een lange tafel en daarnaast nog 3 groepjes aan kleinere tafels. Ik zal aan een van deze tafeltjes (met M, M en S).

Het volgende punt was het eten tegelijk geserveerd krijgen. De andere kleine groepjes hadden al wel eten, maar omdat wij hadden aangegeven dat wij bij de grote tafel hoorde, duurde het voor ons wat langer. Toen het eten eenmaal kwam, zat er geen bestek bij…. Na 2x vragen en zo’n 5 minuten later kwam dan eindelijk het bestek en kon er gegeten worden. Het eten was dan wel weer prima! Het splitten van de rekening verliep ook niet helemaal soepeltjes. Wat dan wel weer goed ging is dat de soda’s die wij tijdens het wachten kregen niet waren aangeslagen en dus ook niet betaald konden te worden. 🙂

Hiermee kwam er een eind aan deze lange, emotionele maar mooie dag bij de Grand Canyon. Morgen dag 2 met een korte “hike” langs de GC!

Alle foto’s tot nu toe bekijken? Klik dan op onderstaande button:

Foto’s USA