Jaaaaaaaa, het is zover!!! Zo’n 9 maanden na te hebben geboekt is het EIN-DE-LIJK 21 september! USA here we come!

Check, check, dubbel check

De vlucht vertrekt om 9.50, dus dat betekent vroeg op Schiphol zijn en dus ook vroeg op. Niet dat dat een heel groot probleem is… slapen lukt toch niet zo heel lekker. De wekker van 4.45 gaat dan ook eigenlijk voor niets. Maar goed, checken of mijn paspoort klaar ligt, douchen, laatste spullen inpakken, nog een keer checken of mijn paspoort echt in mijn tas zit, heb ik al mijn camera spul, oh en zit mijn paspoort nog steeds in mn tas? Ja, nog steeds. Om 5.40 staat papa D. voor mijn deur en is het tijd om te gaan! Nog een laatste check en een knuffel voor de poezenbeestjes die ik voor het eerst in 11 jaar zo lang niet ga zien en dan Off we Go!

Op Schiphol kom ik al snel een paar reisgenoten tegen die ik heb ontmoet tijdens de meeting van een week eerder. Met z’n vieren checken we in, en gaan door de douane. Natuurlijk moest mijn hele tas weer uitgepakt worden omdat alle elektrische apparaten apart door de scan moeten. Het scannen duurt wel even omdat er voor ons in de rij een man staat met medicijnen ofzo in zijn tas. Die wordt natuurlijk helemaal binnenstebuiten gekeerd. Uiteindelijk zijn we om 7.30u door de douane en is het tijd voor een ontbijtje en koffie (of thee)!

Daarna is het tijd om de rest van de groep op te zoeken. Bij de gate zit al een deel van de groep te wachten. Bij het boarden lijkt het alsof de helft van de groep ontbreekt, maar die blijkt aan de andere kant van de muur te wachten. We ontmoeten elkaar in de rij. Lekker aso voordringen. 🙂

In een vliegtuig zit ik altijd graag bij het raam, dus had een stoel gereserveerd ergens voor in het vliegtuig. Het grootste deel van de groep zat een stuk verder naar achteren. Maar het grootste deel van de 11 uur vliegen probeer je toch te slapen, muziek te luisteren of films te kijken. Mijn rij-genoten waren een cutie met mooie blauwe ogen en Donald Duck. Wait, what, wie?? Donald Duck?? Ja… kijk maar:

 

Donald Duck

Films gekeken: Inside Out (eindelijk) en Pitch Perfect 2. En op de laptop natuurlijk nog een paar afleveringen van Chicago Fire. Helaas met een KLM koptelefoon omdat ik mijn eigen headset stuk maakte. :(.

LAX

Een voordeel van voor in het vliegtuig zitten is dat je ook vrij snel buiten bent en dan redelijk vooraan staat in de rij voor de controle. Samen met een hele grote groep Aziaten…. Dat duurt wel ff. Ben je aan de beurt, dan worden een paar vragen gesteld (wat kom je doen, ben je alleen, hoelang blijf je, etc.), dan maken ze een foto en nemen vingerafdrukken. Vanaf nu sta ik dus officieel geregistreerd in de USA. Voor een volgende reis (binnen 1 jaar) wel handig, want dan hoef je dat niet allemaal nog eens te doen en mag je de lange rij skippen.

Wekom

Volgende stap is koffers halen en dan door naar het meeting point met onze Fox reisleidster Nathalie en van daar door naar de grote blauwe bus met chauffeur Grace die ons de komende weken rondleiden door de USA.

Queen Mary

Ons eerste hotel is op een boot, de Queen Mary in Long Beach LA. Deze Queen Mary (die eigenlijk Queen Victoria zou heten) is gebouwd in 1930 in Schotland en voer voor het eerst uit op 27 mei 1936. De QM was de grootste “ocean liner” van die tijd. Vele bekende mensen hebben meegereisd: Bop Hope, Clark Gable, Winston Churchill. Tijdens WW2 veranderde de QM van een passagiersschip in een troopship. Ze werd geschilderd in grijze camouflage kleuren en daardoor ook wel “Grey Ghost”  genoemd. Het was het snelste en grootste troopship van de tijd (16.000 troops met 30 knopen). Na WW2 werd in 10 maanden tijd het schip weer omgebouwd tot passagiersschip en heeft tot 1967 nog passagiers over de Atlantische Oceaan vervoerd. De laatste vaart vertrok op 31 oktober 1967 vanuit Engeland en kwam aan op 9 december 1967 in Long Beach, California. Dit is sinds die tijd haar haven en wordt gebruikt als drijvend hotel, attractie en evemenent- en bruidloftlocatie.

Het oude zie je er nog wel aan af. Het is wel een beetje oude meuk en niet altijd even schoon, maar dat authentieke heeft ook wel wat. En de bedden liggen heerlijk!

Hut 1

Hut 2

Welkom

Genoeg geschiedenis voor vandaag. Onze koffers worden naar onze kamers (of hutten eigenlijk) gebracht en wij verzamelen in de bar voor een welkomstdrankje en om ons in te schrijven voor alle excursies. Tour hier wel, tour daar niet, lange helikoptervlucht of toch maar de korte? Of nee, doe toch maar die langere! En dat met 29 man, dus dat duurt wel even.

Een groepje sportievelingen besluit om nog een rondje hard te gaan lopen op de bood. Dan valt de groep voor die avond een beetje uit elkaar. Een deel blijft op de boot om daar een hapje te eten en een ander deel pakt de shuttle bus naar Long Beach om in een leuk klein haventje wat te gaan eten. Maar niet voordat we tickets bestellen voor de Dodgers Game van dinsdagavond! Vooraf gedacht dat de prijzen voor sportwedstrijden enorm hoog liggen, maar bij Baseball valt dat wel mee: slechts $6,-!!  Hoe we er komen zien we morgen wel.

In Long Beach zijn er een paar restaurantjes. Bij de eerste (een echte Amerikaanse sportsbar) moeten wij 1,5 uur ongeveer wachten voordat er een tafel voor 15 man klaar is. Dat duurt ons te lang (want honger en gebroken na de lange reis) dus schuiven wij door naar de naastgelegen Mexicaan die wel plek heeft en voor ons het halve terras verbouwt om een plekje te maken. (heerlijke kip met rijst, groenten en maispuree). Na het eten met de shuttle bus weer terug. Twee van ons springen in de verkeerde bus en krijgen een wat langere tour door Long Beach. 🙂

Rond 9pm zijn we weer terug bij de QM en is het tijd om ons bedje op te zoeken. Wij zijn tenslotte al zo’n 24uur op. Morgenochtend staat om 8am het vertrek gepland richting Los Angeles voor onze eerste echte tour!

Goodnight!

 

Fotoalbum op Flickr