Het kan je bijna niet ontgaan zijn; afgelopen weekend stond heel Utrecht op haar kop vanwege de Grand Depart van de Tour de France (TDFUtrecht). Zaterdag werd de tijdrit gereden en zondag vertrok de hele karavaan via o.a. Gouda en Rotterdam richting het Zeeuwse Neeltje Jans.

Nou ben ik nooit zo’n sportgek, en al helemaal niet als het op wielrennen aankomt. Daar snap ik namelijk niet zo veel van. Die verschillende truien. Nederlanders die niet bij elkaar in de ploeg zitten. En waarom moet er eentje voorop rijden om vervolgens de andere voor te laten gaan. Als je als team zou winnen… oke, maar individuele fietsers winnen uiteindelijk. Toch? Oh en hoe zit het met die 4 renners (wat een gekke benaming is voor fietsers…), die vooruit gestuurd worden?

 

TDFUtrecht

Maar goed… vanwege mijn werk voor Hoog Catharijne (dat de afgelopen weken is veranderd in Mont Catherine) ben ik toch een beetje besmet met de gele truien koorts (Zo noem ik Nibali inmiddels gewoon Nibali en niet meer het “gele trui mannetje” (waar sommige collega’s kromme tenen van kregen) en weet ik dat de Nederlander met de Franse achternaam Tom Dumoulin is, een van de favorieten om uiteindelijk te winnen (dat was voor het drama van vandaag)). Dus afgelopen zaterdag stond ik op het Jaarbeursplein tussen de andere (amateur) fanaten en genoot van TDFUtrecht!

 

Bloodhot, I sweat myself an accident

Nog een ander punt dat niemand is ontgaan, is dat het de (tot nu toe) heetste dag van het jaar was zaterdag. De gevoelstemperatuur kon wel eens tussen de 40 en 50 graden liggen. Nou ben ik gek op de zomer en ook van een zonnetje, maar zo warm trek ik helaas niet. Dus om nou de hele dag opgepakt tussen de zwetende massa te gaan staan met de volle zon op mijn hasses (op zn Utreghs), daar had ik niet zo veel zin in. Heb uiteindelijk bepakt met mijn camera een plekje weten te bemachtigen een paar honderd meter na de finish. Perfect! Kon mijn hand nog net niet tussen de spaken steken, maar zag ze wel goed voorbij komen. Vaak ook met een hele club (Franse) cameramensen achter zich aan. Vooral grappig als er nog met volle kracht werd gefietst.

 

Weer zo’n man op n fiets in n strak pakkie

Nou heb ik natuurlijk geen enkel benul wie er nou eigenlijk voorbij reed. Die nummers van de beste mannen zitten namelijk op hun rug en zou je dus pas kunnen checken als ze voorbij zijn. Zeker als ze nog helemaal in outfit met helm en bril voorbij komen rijden. Maar goed… het heeft best wat leuke plaatjes opgeleverd. Beetje jammer dat de grote bekende fietsers pas aan het eind kwamen en de batterij van mijn camera toen net leeg was en ik dus mijn reserve op kantoor had laten liggen #GOFFER! 🙁 Noem het een beginnersfout. Gelukkig heb ik een aifoon die ook prachtige plaatjes maakt. Zie jij de verschillen? 🙂 Herkennen jullie wel wat van de fietsers?

 

Missed it? Missed out!

Ook al ben je geen fan van wielrennen, als je er niet bij was, heb je toch echt wel wat gemist. Ondanks dat de stad afgeladen was met mensen, het bloodhot was (wat los van elkaar met voetbal al reden tot rellen is), de sfeer was super gezellig! Heb geen opstootjes of ruzies gezien. Behalve dan een motoragent die een man bijna van zijn fiets trok omdat hij vlak voor zijn neus het parcours over stak. Je begrijpt dat deze man op de fiets niet een van de 198 wielrenners was. Kon je makkelijk zien aan zijn korte broek met zijzakken en een kratje Hertog Jan op zijn bagagedrager.
Hoe waren jullie plekjes langs de route? Of zat je lekker thuis voor de buis? Of op het strand en heb je er geen fluit van meegekregen?
Klik hier voor de foto’s