Rome: dag 9

Het is inmiddels al n ietsie pietsie beetje geleden, maar ik was dus laatst op vakantie in Florence en Rome. 🙂 Sommige van jullie hebben (zoals zelf gezegd) genoten van mijn verhaaltjes (true stories!) en jullie hebben er dus nog 1 van mij te goed!

Dag 9 als eerste dus maar… chronologische volgorde is toch beter. 🙂

Het was een woensdag, 25 september als ik mij goed kan herinneren en deze dag staat in het teken van heiligheid! Want: Vaticaanstad staat op ’t program! Van te voren even op de website gecheckt… en ja hoor, elke woensdag houdt de Papa daar zijn toespraken. Mooi momentje dus om die dag te gaan. Om 10u begint ie, dus ik sta lekker bij tijds op om nog een redelijk plekje op het St. Pieterplein te kunnen bemachtigen.

FORGET IT!!

Druk!!! Echt niet normaal meer! ’t hele plein is afgeladen! De 3D dagen van de Bij of een opening van een 1D pop-up store zijn er totaal niets bij!  Al die mensen komen vanuit de hele wereld en hebben er waarschijnlijk al hun hele leven van gedroomd om dit heiligdom te mogen aanschouwen.

Unk! Echt heul veul mensen

Unk! Echt heul veul mensen

Nou ben ik niet zo heel erg met het geloof opgevoed (zeg maar gerust niet…), vind het wel speciaal om het mee te maken, maar ik ga er niet tussen die hossende menigte staan. Dat vind ik met Koninginnedag al erg genoeg! Dus een plekje buiten het plein gezocht, op een trapje naar een andere kerk. En vanaf hier had ik echt een super uitzicht! En dan niet op het podium waar de Paus zn toespraak gaat houden, maar wel op de weg waar hij in zijn formule 1 Paus mobiel, compleet met pakket bodyguards overheen crost, terwijl hij ondertussen handopleggingen doet en kleine jongetjes op het voorhoofd kust (steek je hand op als je dat ook lichtelijk uuhm… ieuw vindt…). Naast mij stond een cameraman en een vrouw die bij een groep Nederlandse kerktoeristen horen. Zij zijn al 6 dagen in Rome en bezoeken zo’n beetje elluhkuh kerk die er te vinden is! End at zijn er dus nogal wat. Hij is niet gelovig, maar cameraman van beroep en hiervoor ingehuurd, zij is mee met haar zus die wel in den Here is maar er zelf ook niet zo veel mee heeft. Beide dus na elke dag vroeg op om mee te gaan met de groep naar de ochtendmis, middagmis, avondmis en welke missen je nog meer hebt, best inmiddels een tikkeltje cynisch, oftewel prima om ff mee te ouwehoeren.

Kusje voor Papa

Kusje voor Papa

 

Kusje voor Papa

En jij ook een kusje voor Papa

Ondanks het cynisme vonden zijn, net als ik, het toch wel een speciaal moment om al die mensen daar op het plein te zien staan te juichen om dat lieve opaatje in z’n mega scootmobiel. Het is toch best bijzonder en ik had het in deze reis ook niet willen missen! Dankzij mijn supercamera en prima werkende zoomlens heb ik heel wat mooie plaatjes van El Papi kunnen schieten.

Heeeee, daar zie ik Sannie! Ff zwaaien!

Heeeee, daar zie ik Sannie! Ff zwaaien!

Na zijn rondje voor de kerk is het tijd voor zijn toespraak. En ondanks de megagrote schermen en geluidsinstallatie die op en rond het plein staan heb ik geen flauw idee wat die man aan het vertellen was. Kan zijn omdat het in het Italiaans, maar weet niet echt zeker in welke taal hij sprak. Het was vooral veel gemompel.

Dus voor mij tijd om afscheid te nemen van mijn toch niet zo cynische vrienden en richting het Vaticaanmuseum te gaan. Laat je trouwens niet overhalen tot het kopen van een kaartje op straat of bij een van de officieel ogende kraampjes. Hier betaal je vaak zo’n 10 euro meer voor een toegangskaartje dan aan de deur van het museum.

Mocht je ooit van plan zijn om Vaticaanstad te bezoeken en ook een rondje museum wilt doen (wat eigenlijk wel moet als je er toch bent (Sixtijnse kapel bevind zich namelijk in het museum), trek dan in elk geval je wandelschoenen aan. Ik heb zeker 3 uur over het museum gedaan en ik blijf niet lang bij kunstwerken staan kijken. Voor mij is het ene witte standbeeld namelijk niet heel veel anders dan het andere… (nogmaals; noem me een cultuurbarbaar, but that’s the way I see it!)

Godin van de jacht

Godin van de jacht

De Sixtijnse kapel is dan wel weer erg mooi! Je kan je bijna niet voorstellen hoe dit in die tijd is gemaakt. Met de moderne technieken is dat al bijna onmogelijk. In het hele Vaticaanmuseum mag je foto’s maken, behalve in de Kapel. Uiteraard, want anders kunnen ze zelf niets meer verdienen aan de posters, ansichtkaarten, kalenders, sleutelhangers etc die er in de kraampjes te koop zijn die je in de gangen van het museum tegenkomt. Probeer dit vooral ook niet stiekem te doen want dan krijg je boze bewakers achter je aan. En echt… die iPhone ben je dan kwijt hoor! (wat een scholier bijna aan den lijve ondervond…)

Na het museum in het restaurant geprobeerd om nog wat te eten. Ook dat is niet echt makkelijk en snel. Heb zo’n beetje een half uur in de rij gestaan voordat ik uiteindelijk een klef stukje tiramisu en een uitgedroogd broodje kon bestellen. Maar ach… na zo lang in de drukte slenteren was ik blij dat ik ff kon zitten.

Na uit te zijn gerust was het ongeveer 15u en wilde ik nog wel even richting de St. Pieter. De menigte zal nu wel van het plein af zijn.

En dat klopte ook wel…. alleen stonden al die mensen nu in de rij om de St. Pieter in te mogen. Een rij die rondom het hele plein liep. Voor de mensen die er zijn geweest weten dat dat best een eindje is. Na wat wikken en wegen en nog even relaxen aan de rand van het plein, na n uurtje toch maar besloten om in de rij te gaan staan. Je bent er nu toch!

Al die mensjes in de verte staan dus in de rij...

Al die mensjes in de verte staan dus in de rij…

En uiteindelijk viel het nog best mee. Denk dat ik nog geen 45 min in de rij heb gestaan voordat ik door de metaaldetector(!) kon en daarna door naar de kleding controle. Je mag namelijk niet naar binnen als je te bloot gekleed bent. Dus schouders bedekt en benen tot aan je knie anders mag je dus echt niet naar binnen. Gelukkig was ik vooraf al ingelicht en dus goed voorbereid. (niet dat ik de andere dagen in mijn hotpants en naveltruitje liep hoor!)

Zwiterse garde...

Zwiterse garde…

De St. Pieter is van binnen echt super mooi!! Als je alle kunst zou verkopen en al het goud zou omsmelten zou je de wereldhonger er voor de komende paar eeuw mee uitroeien, maar goed… Laten we die weg maar niet inslaan. 🙂

Prachtig dus! En ENORM! Echt heel erg groot. Een groot stuk was afgezet voor een groep bedevaarders uit o.a. Brazilie (zo’n 500 man) die een speciale mis daar zouden volgen. Natuurlijk heb ik stiekem wel wat plekjes proberen te vinden die in de Dan Brown voorkomen. Maar zin om de catacomben in te gaan had ik niet echt. Wel een tijdje rondgelopen om alles goed te bekijken.

St Pieter

 

Het is hier wel al goud wat blinkt...

Het is hier wel al goud wat blinkt…

Eenmaal weer buiten had ik het eigenlijk wel gehad voor die dag! De enige twee dingen die nog op mijn lijstje stonden waren de Engelenburcht en Piazza Navona. Engelenbrucht is vanaf het Vaticaan zo gevonden. Immer gerade aus en dan loop je er zo tegenaan. De brug die over de Tiber loopt vanuit Rome naar de Engelenburcht was in mijn verbeelding groter dan dat ie in werkelijkheid is. En vol met verkoopers van telefoonhoesjes, sjaals, tassen en ander onzin spul. Bederft de hele brug eigenlijk een beetje. Dat en omdat ik toch al vrij kapot was, heb ik de burcht zelf van binnen maar overgeslagen. Zet ik wel op mn lijstje als ik ooit nog ns terugga. (ik heb tenslotte een muntje in de fontein gegooid).

Piazza Navona zou ook redelijk makkelijk te vinden moeten zijn. Maar als je moe bent is kaartlezen toch een tikkeltje lastiger. Mijn voeten wilde niet heel erg meer meewerken en na een half uur had ik het gevoel dat ik toch een straatje gemist moest hebben. En ja hoor! Gelukkig is het plein vrij groot en een volgend straatje leidde hier ook naartoe.

Het Piazza wordt zo’n beetje dag en nacht bevolkt door kunstenaars, muziekanten en toeristen. Langs heb plein vind je een heleboel restaurantjes en terrasjes. Heel gezellig dus! Hier heb ik mijn laatste Romeinse avondmaal genomen. Niet het goedkoopste, maar het was wel heerlijk!! En gezellige, vriendelijke obers. Dat zie je ook niet overal in Rome.

Piazza Navona

Piazza Navona

 

Piazza Navona

Piazza Navona

Om een uurtje of 21 ben ik lekker luxe met de taxi naar het hotel teruggegaan. Op de laatste avond had ik geen zin meer om nog 1,5 uur met het OV onderweg te zijn. Dus arrivederci Rome. Tot een volgende keer!

” thuis” nog even koffer inpakken en daarna lekker op bed een paar afleveringen Grey’s kijken. Een betere afsluiting van een heerlijke vakantie is er bijna niet!

 

Bacio S.