Ik weet (vanuit mijn eigen ikke) heel goed dat vrouwen heel goed zijn in moeilijk doen. Om dingen heen draaien, nee zeggen terwijl we ja bedoelen, zeggen dat er niets is terwijl er natuuuuuurlijk heel veel aan de hand is. Dat soort gedrag zit bij velen van ons in onze natuur. Kunnen we nix, nakkes, nada aan doen. Gaat misschien over als we ouder worden, maar misschien ook wel lekker nooit.

Maar nooit heb ik geweten dat ook mannen zo moeilijk kunnen doen!

Op RP ontmoet ik W. Best een leuke gozer om te zien. Gozer ja, want man mag je een jochie van 29 niet noemen, toch? (Reken zelf maar uit hoe je een manspersoon noemt die 6 jaar jonger is dan jij… ik bedoel maar!). Maar goed, W. dus… we mailen wat, gezellig dus stappen over op whatsappen. Daar blijft t ook leuk, dus tijd voor een drankje.

Goeie ik vind het geen probleem om met de trein richting Zuid Holland (waar W. woont) te vertrekken op een zaterdag middag. Met overstap zou ik minimaal 1 uur onderweg zijn. Je moet wat overhebben voor een leuke avond. Ik ben nog niet onderweg of er wordt afgezegd. Prima, kan gebeuren, ik ga wel wat anders leuks doen op zaterdagavond. Nieuwe date 2 weken later gepland.

Het is zaterdagochtend, de dag van poging 2 van de date. En ja hoor; whatsappie van W.; sorry, maar ik moet weer afzeggen.

1 keer kan gebeuren, maar 2 keer?! Dus ik vraag wat de reden is, antwoord: “ik denk dat ik andere verwachtingen heb dan jij…“. Uhm, wait, what?? Ik heb serieus het woord verwachtingen niet een keer genoemd in alle berichtjes die mijn kant uit zijn richting in zijn gestuurd. En ik geloof niet dat deze op de digitale weg plotsklaps zijn aangepast. Een jochie van 29 zie ik namelijk niet direct als vast relatiemateriaal. Maar meer als leuk, gezellig enzo…

Na dat te hebben uitgelegd, gaat de afspraak dan toch maar door. Maar of ik dan wel richting ZH kan komen, gaan we daar n drankje doen, bij hem thuis. Uhm, nou oké, vooruit. Ik een auto geregeld, dan kan ik weg wanneer ik wil en t scheelt weer 2 uur treinen. Wel moet ik even wachten op de glazenwassers, dus kan niet vroeg weg. Mijn dating mood werd er niet echt beter op.

Nog geen uur later zakte die mood helemaal in elkaar. Ik krijg weer een whatsappje: kom je wel zo snel mogelijk, want om 18u komen mijn ouders thuis….

 

 

 

Ik laat dat even op je inwerken… “mijn ouders komen thuis…”

 

Little boy - tripsthroughtheworld

Voor diegene die dit lezen en mij niet kennen… ik ben (bijna) 35, geen 15 of zelfs 25. Maar 35! Zoals je misschien kunt begrijpen, zit ik niet te wachten op iemand die bij papsie en mamsie woont. En zeker niet voor een date.

Dus ik geef aan hoe ik daarover denk en dat ie dan maar lekker naar Utrecht moet komen. Dat is een leuke gezellige stad, met veel terrasjes en ik heb een huis waar je niemand anders tegen komt, behalve mij. Hoe relaxed is dat?!

Nou, schijnbaar niet zo relaxed. Want het is toch beter dat ik echt naar ZH kom, met de trein, dan doen we daar een drankje, en als het klikt dan gaan we met zijn auto wel naar mijn huis. Uuuuh… realy?? Moet ik 1 uur in de trein zitten om daarna met de auto weer terug naar Utrecht te gaan. I don’t think so!

Uiteindelijk heb ik de date niet door laten gaan (duh!) en heb hem sindsdien niet meer gesproken (duh2!).

Op naar de volgende kandidaat dus maar?

Love S.