De officiële eerste dag van mijn Berlijn bezoek…

Ik was van plan om de wijk waarin mijn hotel staat (Friedrichshain) te gaan verkennen. Helaas zijn mijn kaartlees skills iets minder goed dan ik dacht en na 3x de straat op en neer te hebben gelopen en een richting te hebben gekozen, bleek ik in de aanliggende wijk Kreuzberg (ook wel SO36 genoemd, waar SO staat voor Sud-Ost en 36 voor de postcode). Ook prima natuurlijk!

Kreuzberg werd vroeger aan 3 kanten omringd door de Berlijnse Muur en was een voornamelijk arme wijk en niet interessant voor veel Berliners. Maar daardoor veel meer in trek bij links georienteerde jongeren (voornamelijk punkers en kunstenaars) en Turkse families. Buiten Turkije zelf is hier de grootste populatie Turken gevestigd en dit deel wordt daarom ook vaak “Little Istanbul” genoemd. Vooral het gebied rondom Oranienstrasse (vernoemd naar ons eigen Oranje Koningshuis).

Inmiddels is de wijk in opkomst en vestigen er vele leuke hippe clubs. Maar de oude traditionele winkeltjes zijn er nog steeds in overvloed.

Ik ben begonnen bij Cafe am Engelbecken met een heerlijke latte en uitzicht over een prachtige vijver.

Daarna ben ik gaan lopen, lopen en nog meer lopen door deze wijk. Uiteindelijk 4 uur gelopen door mooie straatjes en grote parken. En ik ben niet echt een wandelaar (oh nee?), had mn wandelschoenen niet bij me (heb je die dan?) dus toen ik rond 15u weer terug was in het hotel was ik gesloopt! (joh!) Het was ontzettend warm (35gr) dus dat is ook niet optimaal om aan de wandel te gaan. Maar goed, ik ben hier tenslotte om de stad te ontdekken, dus ik heb er geen spijt van. :o) 

Na een uurtje nog even lekker op mijn kamer te hebben gerelaxt en mijn voeten wat rust te hebben gegeven, heb ik daarna de tram voor het hotel gepakt en naar Nord BHF gegaan. Daar kom je uit bij een restant van de muur en de daarbij behorende monumenten.

Zo moest de muur daar op een plek komen waar een kerk en een kerkhof stonden. Deze kerk is tegen de vlakte gegaan en een deel van het kerkhof is opgeheven. Op de grond zijn de contouren van de kerk nagemaakt en is een deel van de kerktoren (de stiekem bewaard is gebleven) zichtbaar.

Ook is daar te zien hoe sommige huizen die op de grens lagen met West- en Oost-Berlijn gebruikt werden om vluchtelingen die van Oost naar West wilde vluchten gebruikt werden.  

Best een heftige plek. Op het moment dat ik daar was begon het ook nog eens te regenen en te onweren, dus een goede setting voor zo’n toch wel beetje lugubere plek. Ik moet ook bekennen dat mijn kennis van geschiedenis eigenlijk heel slecht is, want ik dacht altijd dat de muur veel eerder is gebouwd. Maar deze is pas in 1961 geplaatst! In 1989 is uiteindelijk besloten om de grenzen weer open te stellen en de verdeling tussen BRD en DDR op te heffen. Daar kan ik me dan vaag nog wel iets van herinneren iets op tv te hebben gezien.

Vanaf daar met de tram weer terug naar het hotel. Bij de Lidl om de hoek (lekker vertrouwd!) wat lekkers ingeslagen om nog ff te relaxen op mijn kamer. Later in de avond nog in de lobby lekker een boekje gelezen met een blikje “fountain of youth”, een drankje dat door (of voor) het hotel wordt gemaakt. Het is eigenlijk een soort cocos sap. Erg lekker! En een beetje extra youth kan ik na zo’n dagje wel gebruiken.

Na een biertje op de binnenplaats en een plannetje gemaakt te hebben voor de rest van de week ben ik om 23u lekker gaan slapen. Een drukke dag met veel indrukken dus. Als eerste plan voor dag 3: spelden kopen waarmee ik de 3 blaren op mijn voeten kan doorprikken… Tja, zelfs 10 blikjes fountain of youth helpen daar niet tegen…

Bis morgen!

x