Iedereen die mij kent, weet dat ik gek ben op lezen. Heerlijk op een regenachtige dag op de bank met een kop thee en onder een dekentje, of op een zonnige dag op “La Balconia” of in het park. Thrillers, chicklits, romans, maakt niet uit! Als het maar vanaf het eerste hoofdstuk boeit.

Echte papieren boeken lees ik al een tijdje niet meer (behalve voor werk of school). Ik dacht vroegah altijd dat ik een E-reader maar nix vond, maar al tijdens mijn eerste test was ik verkocht. Geen geklooi met bladzijdes die terugvallen, sjouwen met zware boeken in je tas, geklooi met nachtlampjes die de hele nacht aan blijven staan. Heerlijk die E-reader op nachtstand, en lezen tot je in slaap valt!

Ik snap daarom ook niet dat er mensen bestaan die niet van lezen houden. Maar goed, smaken verschillen. Er zijn mensen met hobby’s die mij dan weer niet zo boeien; schaken, online virtuele wezens afslachten, in Groningse dorpjes op een vrijdagavond winkelruiten kapotslaan onder het mom “hier is het feestje”, bergbeklimmen, postzegels sparen, noem maar op… niet mijn ding.

Maar lezen dus weer wel. :o) En naast mijn reisavonturen (die waarschijnlijk weer een jaartje op zich laten wachten) lijkt het mij leuk om ook mijn leesavonturen met jullie te delen.  Ik begin meteen maar met het boek dat ik net uit heb. Zit namelijk nog het verstst in mijn geheugen.

Titel: Verdorven
Schrijver: Brian Freeman
Genre: Thriller
Jaar: 2005

Het verhaal gaat over een jong meisje (Rachel) uit Duluth, Minnesota, spoorloos is verdwenen. Hoofdpersonen in dit verhaal zijn inspecteur Jonathan Stride en zijn partner in crime Maggie Bei. Een jaar voor de verdwijning van Rachel is een ander meisje uit dezelfde buurt ook verdwenen. Hebben deze twee zaken met elkaar te maken of spelen er in het verleden van Rachel hele andere dingen die haar verdwijning hebben veroorzaakt?

Het is op zich een goed boek en het einde is verrassender dan je halverwege het boek denkt. De karakters zijn wel nogal standaard voor een Amerikaans boek. Knappe alleenstaande inspecteur met een triest verleden en zijn kleine vrouwelijke opgefokte partner. Daar moet je van houden. Het verhaal zelf is niet nachtmerrie-verwekkend spannend, maar ook zeker niet saai. Wat ik leuk vind is dit een van een serie is. Net als bij boeken van Tess Gerritsen, Karin Slaughter of James Patterson dus steeds een nieuw verhaal, maar dan met dezelfde hoofdrolspelers. Prima boek dus voor de komende koude maanden.