Dag twee stond met recht in het teken van spieren die ik niet heel regelmatig gebruik (dat zijn er nogal wat, maar in dit geval mijn kuitspieren). Niet alleen vanwege het lopen, maar ook door heel wat geklim!

Florence ligt zo’n beetje in een dal en is zelf vrij vlak. Wat de stukken lopen redelijk comfortabel maken. Tot je naar de Gardino di Boboli en Piazzale Michelangelo gaat. Die liggen namelijk tegen en bovenop de berg (of is t n grote heuvel?). Wederom respect hierbij voor mensen die dit soort steile routes rennend of fietsend hebben genomen, danwel hier of op n berg in Frankrijk! πŸ˜‰

Maar laten we bij het begin van de dag beginnen. Deze begon wederom bewolkt! πŸ™ Maar binnen in je hotel kan je wel alle bezienswaardigheden op internet bekijken, maar dat had ik dan ook vanuit thuis kunnen doen, dus hup hup erop uit.

De route van vandaag start bij de meest bekende en meest gefotografeerde (schijnt) brug van (in elk geval) Italie; de Ponte Vecchio. Gebouwd over het smalste stukje van rivier de Arno en in den beginne gebruikt door marktkooplui die vooral vlees en andere voedselwaren verkochten. Het afval werd aan het eind van een werkdag in de Arno gedumpt, wat (zoals je kunt bedenken) nogal wat stank veroorzaakte. De hoge piefen van Florance (o.a. familie De Medici) werd daar een beetje onpasselijk van en schupte alle lui naar een andere plek in de stad en sindsdien wordt de brug bezet door goedhandelaren. Nog steeds zitten er allemaal kleine schattige juwelierszaakjes. Goud mag dan stinken, maar vast een stuk minder dan oud verrot vlees…

Uitzicht vanaf Ponte Vecchio

Uitzicht vanaf Ponte Vecchio

Via wat leuke kleine straatjes beland ik bij een leuk barretje voor een ochtend cappuccino. Het zonnetje was inmiddels doorgebroken, dus kon lekker genieten van wat warmte.

Behalve musea, kunst en andere bezienswaardigheden staat Florence ook bekend om de grappige verkeersborden. Je ziet ze af en toe op de hoek van een straat opduiken.

 

Verkeersbord

Verkeersbord

Verkeersbord

Verkeersbord

Uiteindelijk kwam ik na een half uurtje slenteren bij Palazzo Pitti uit. Gebouwd in 1457 voor de succesvolle bankier Luca Pitti. Deze man had het nogal hoog in zijn bolletje en wilde daarom een paleis dat groter en imposanter was dan die vanΒ De Medici’s en Strozzi’s. Het liep allemaal iets anders… hij ging door een fout gelopen samenzwering bankroet en moest voor het luttele bedrag van 9.000 florijnen zijn paleisje verkopen aan zijn aartsrivaal hertog Cosimo I en diens vrouw Eleonora van Toledo. Het paleis is daarna nog door 6 generaties De Medici’s bewoond geweest.

Palazzo Pitti

Palazzo Pitti

In het paleis zijn nu verschillende musea gevestigd. Voor elk museum moet je een apart kaartje halen, buiten in de rechter vleugel. Dat moet je ff weten, want als je niet oplet en met een groep Japanners mee naar binnenloopt, je tas afgeeft bij de garderobe (verplicht!) dan sta je boven voor een dichte deur (of een strenge italiaanse mevrouw die je de toegang weigert) en kan je alsnog weer naar beneden en naar buiten. #zucht

Als je van plan bent om veel musea te gaan bezoek in Florence, kan je een Firenza Card aanschaffen. Kost een lieve duit, uuh lire, uuuh euro (72,-), maar dan heb je wel toegang tot 65 musea, hoef je niet tussen het gepeupel in de lange rij voor de kassa’s te staan, heb je gratis WiFi via een van de vele hotspots in de stad en mag je gratis met de (oranje) bussen mee. De kaart is na activeren 72 uur geldig. Meteen maar aangeschaft dus!

Het paleis hangt vol met kunstwerken uit de 15e eeuw. Als je ervan houdt kan je hier uren kijken. Ik vind het wel mooi, maar na een paar heb ik ze wel gezien. (tja, dit is gewoon niet zo voor mij weggelegd). Wel vind ik het interessant om te zien hoe de kamers in het paleis vroeger gebruikt worden. Een aantal zijn nog ingericht met de originele meubels en behang. (Best knap, want minimalisme en rustige inrichting kenden ze toen nog niet. Ik was mijn drukke behang na 4 jaar al zat!)

Helaas mag je in het paleis geen foto’s maken, dus als je wilt zien wat ik bedoel… op Google vind je vast het een en ander. ;o)

Vanuit het paleis kom je bij de Giardino de Boboli; een enorme tuin dat eigenlijk meer het woord park verdient dan tuin. Hier kan je uren rondwandelen en lekker relaxen op een van de grasvelden. Deze tuinen zijn echter wel tegen de steile berg opgebouwd, dus de relax-plekken (lees, languit in het gras uitpuffen) kan je dus best gebruiken (met mijn conditie).

Er loopt rond het paleis nog wel een echt prinsesje rond. Tenminste… zo kijkt ze!

Poes!!

Poes!!

 

Is trouwens de eerste kat die ik hier zie. Dus all you cat haters out there… Ga naar Florence!

Op een van de bankjes waar ik langsliep zat een stelletje lekker te picknicken; bakje olijfjes, bakje chips, glaasje wijn. Vraagt die man aan mij: “miss, mee ai esk joe sumtin?” Heeeee, dat accent ken ik… Nederlanders dus! πŸ™‚ Of ik een foto van ze wilde maken. Zij zijn hier 20 jaar geleden ook geweest en hebben wat te vieren. Aaaahw, how romantic!

Bij elk hoekje in de tuin bedenk je je wat je nu weer te zien zal krijgen. Al zijn sommige hoekjes iets minder mooi dan verwacht…

 

 

Wat is er om dit hoekje te zien?

Wat is er om dit hoekje te zien?

 

Oh...

Oh…

Voordat ik de tuin verlaat en verder ga naar de volgende attractie, wilde ik nog wel even de kabouter op de schildpad zien. Nee, ik space niet. Geen idee waar ik t over heb? Moet je Dan Browns Inferno maar lezen. πŸ˜‰ En het is inderdaad n lullek ding zeg!

Na de tuinen een lekkere smoothie gescoord langs de Arno en door richting Piazzale Michelangelo. Je moet hiervoor eerst een stukje steile berg op en daarna een trap.

Het is leuk om andere Nederlanders te kunnen spotten en af te luisteren omdat zij geen idee hebben dat je hen verstaat. Behalve als je onderaan de trap staat en je hoort ze zeggen “als je hier bent heb je echt geen ideeeee hoever het nog naar boven is”. Goed… duuusss… bedankt voor deze informatie! :s

Maar het klimmen is het wel waard! Niet alleen scheelt het weer een uurtje sportschool, maar het uitzicht over heel Florence is echt geweldig!!

Uitzicht-Michelangelo1

 

 

 

Uitzicht-Michelangelo2

 

Je moet er wel een beetje vechten met alle andere toeristen om een plekje om een foto te maken. En in deze tijd van het jaar stikt het er van de Amerikaanse scholieren. En ja… die zijn in het wild net als in series op tv. (of zijn alle scholieren zo?). Maar zo’n plek verbroedert ook wel een beetje. Maak jij een foto van ons, dan maken wij een foto van jullie. Camera’s worden om en om uitgewisseld om exact hetzelfde plaatje, maar dan met andere acteurs te maken. Maar ook dat hoort bij dit soort tripjes.

Het was inmiddels zo’n uurtje of 16 en ik was helemaal gesloopt! Richting hotel dus maar en ik ben daar niet meer vandaan gekomen tot dag 3! Het verslag daarvan volgt later vandaag (als mn internetverbinding t houdt…)

 

Bacio,

S.

 

 

p.s. sommige informatie over de locale bezienswaardigheden heb ik niet in mijn hoofdje gestampt, maar heb ik van www.florence-nu.nl.